İstersen beni hiç tanımamış gibi yap,
Bir yabancı gibi geç oradan,
Gözlerin gözlere değmesin,
Sesim kulağında yankı bulmasın.
Adımı unut,
Harf harfi sil zihninden,
Sanki hiç söylenmemiş,
Hiç sevilmemiş gibi…
Belki sevgimi de unutursun,
Zamanın hoyrat ellerine bırakırsın beni,
Günler geçer, aylar eksilir,
Kalbin başka cümlelere alışır.
“Biz” dediğimiz kelime,
Tozlu bir rafın en kuytusuna kaldırılır,
Üzeri suskunlukla örtülür.
Ama anılar…
Onlar öyle kolay susmaz.
Unutamayacağın güzelim,
Unutulmazsın sana yaşattığım güzel şeyler.
Bir sabah nedensiz gülmeyi,
Mutluluktan deliye döndüğün anları,
Kalbinin hızına yetişemediğin o zamanları…
Unutamazsın.
Bir şarkı çalar bir yerde,
Hiç ilgi yok sanırsın,
Ama bir anda içini deler geçer.
Bir sokak, bir koku, bir mevsim
Ansızın karşıma beni çıkar,
Kaçacak yerde kalmayacaksın.
Unutamayacağınız hastalığın
Avuçlarında bıraktığı sıcaklıklar,
Gözlerime bakınca
Dünyaya verilen anları.
Sustuğumuz bile
Anlaştığımız o sessizliği
Hiç silemezsin.
Beni unutmak kolay olabilir,
İnsanı unutmaya alışır.
Ama sevildiği,
gerçekten sevildiğinin bilmenin izi
Öyle kolay silinmez kalpten.
Bir gün mutlu olduğunu sanırsın,
Gülersin, Anlatsın,
Ama bir an gelir
İçinden bir şey eksik kalır.
İşte o eksik benim,
Adımı anmasan da.
İstersen yok say beni,
Hatıralarımı inkâr et,
Ama gece boyunca
Kalbinle baş başa kaldığında
Beni unutamazsın.
Çünkü bazı sevdalar
Bitmez…
Sadece sessizleşir.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 20:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!