En çok da eski günleri özlüyoruz…
Kalabalık sofraları,
Camı buğulu evleri,
Akşam olunca aynı masada toplanan aileyi…
Şimdi herkes başka şehirlerde,
Başka hayatların içinde kaybolmuş gibi…
Ve insan anlıyor;
Bazı şeyler geri dönmüyor…
— Bir erkek ismi —
Eskiden bir şarkı çalınca
Herkes aynı anda susardı…
Birimiz camdan geceyi izler,
Birimiz çayı karıştırırdı sessizce…
Şimdi o şarkılar hâlâ aynı,
Ama dinleyen insanlar değişmiş…
İşte insanın canını en çok da
Buna alışmak yakıyor…
— Bir kadın ismi —
Çocukken büyümek isterdik…
Meğer büyümek;
Bayramlarda eksilen sandalyelere bakıp
Sessizce iç geçirmekmiş…
Annenin sesini özlemekmiş bazen,
Babanın bir nasihatini aramakmış…
Ve hiçbir yere ait hissedememekmiş…
— Bir erkek ismi —
Eskiden dostluklar vardı abi…
Bir çayla mutlu olunan,
Bir omuzla ayakta kalınan zamanlar…
Şimdi herkes birbirine yakın,
Ama kimse kimsenin yanında değil…
Kalpler uzak artık…
Sohbetler bile samimi değil…
— Bir kadın ismi —
Gece olunca insanın aklına
En çok eski anılar geliyor…
Mahalle araları,
Yaz akşamları,
Sokaktan gelen çocuk sesleri…
Bir kaset sesi gibi dönüp duruyor zihinde…
Ve insan bazen
Geçmişi özlemekten yoruluyor…
— Bir kadin ismi —
Bazı şarkılar vardır…
Daha ilk notasında
İnsanın gözlerini doldurur…
Çünkü o şarkının içinde
Kaybettiğin insanlar vardır…
Bir eski aşk,
Bir eski dost,
Belki de artık dönemeyeceğin bir hayat…
— Bir erkek ismi —
Hayat değiştikçe
İnsan da sessizleşiyor…
Eskisi kadar anlatmıyor kendini.
Çünkü kimse
“Eskiden nasıldık” diye konuşmuyor artık…
Herkes telaş içinde,
Herkes biraz yorgun…
— Bir erkek ismi —
Bir annenin mutfaktan gelen sesi…
Bir babanın televizyon karşısındaki hali…
Kardeşle edilen küçük kavgalar…
İnsan büyüyünce anlıyor;
Meğer huzur dediğimiz şey
Tam da bunlarmış…
— Bir erkek İsmi—
Eskiden dost kapıları kilitlenmezdi…
Bir çay içmeye diye gidilen evlerde
Saatlerce dert paylaşılırdı…
Şimdi herkesin kapısı kapalı,
Kalbi daha da kapalı…
Ve insan en çok
O eski samimiyeti arıyor…
— Bir erkek ismi —
Bir fotoğraf bazen
Yıllardır susturduğun her şeyi hatırlatıyor…
Gülüşleri,
Eksilen insanları,
Yarım kalan cümleleri…
Sonra insan
Sessizce telefonu kapatıp
Uzun uzun tavana bakıyor…
— Bir erkek İsmi—
İnsan büyüdükçe
Yeni şeylere değil,
Eskilere özlem duyuyor…
Eski şarkılara,
Eski mahallelere,
Eski insanlara…
Çünkü bazı zamanlar geçmiyor,
Sadece içimizde yaşamaya devam ediyor…
Ve günün sonunda anlıyoruz ki…
İnsan bazen bir insanı değil,
Bir zamanı özlüyor…
Bir sofrayı,
Bir dostluğu,
Bir şarkıyı…
Ve en çok da
Bir daha geri gelmeyecek o güzel günleri…
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 18:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!