Ölüm bir kapı değildir,
Sessizce kapanan bir perde belki…
Ne tokmağı vardır,
ne de ardına kadar açılan bir sabah.
Gelir,adını anmadan gelir.
Ben ona duyguyu önemseyen biriyim.
Dostluk da düşmanlığa da !
Nefrete de Aşk'a da !!
Sadakat'a, Güvene!!
Benim hangi huyumu veya
Ölesiye son defa
tutunurum hayata,
parmak uçlarında titreyen
yarım bir olasılıkla.
Ölesiye oğlu defa
Son gördüğüm gözlerin olsun,
Kapanırken bu perde, son sahnem olsun.
Ne “bitti” desin dudakların,
Ne “hoşça kal” düşsün yolların,
Ben vedayı bilmeyeyim,
Ayrılığı hiç öğrenmeyeyim,
Bir pişmanlık her acıyı iyileştirir mi sanıyorsun?
Paramparça olmuş bir ruhu
hangi söz toparlayabilir, biliyor musun?
İçine düşen o boşluğu
hiç hissettin mi gerçekten,
Yoksa sadece konuşmak mı kolayına gelen?
Bir zamanlar adımı rüzgâr fısıldardı
Geçtiğim yerlerde taşlar susardı,
Gücümden değil
Yalnızlığımdan korkarlardı.
Ben bir kraldım,
Ama bunu kimseye söylemem gerekmezdi.
Sev Beniiii!!
Sonu olmayan bir dua gibi.!
Sözü dilden dile dolaşan,
Aşkın imzası ol.!
Yüreğime !
Sonra bir baktım ki.!
Kendimi benim Harcıyorum.!
İçten içe.!
Kırılmış hislerin külleri var
yüreğimde.!
İlk defa ..
Ah kadın ol .!
Ah be yüreği güzelim ..
Sesini ilk özgürleşme da ..
Kas katı kalbime ulaştı hayata :)
İçten içe merak etmeye başladık ,
Aşkta suç aranmalı mı?
Suçu kimde aramalıyım..
Seni delice yedi bende mi?
Yoksa terk edip giden sen de mi..?
*
Uykusuz geçen gecelerim de,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!