Son pişmanlık .. Şiiri - Şair Yazar Ali ...

Bir pişmanlık her acıyı iyileştirir mi sanıyorsun?
Paramparça olmuş bir ruhu
hangi söz toparlayabilir, biliyor musun?
İçine düşen o boşluğu
hiç hissettin mi gerçekten,
Yoksa sadece konuşmak mı kolayına gelen?

Kır, dök, dağıt…
Sonra iki kelimeyle kurtulacağını san,
Yok öyle kolay, yok öyle zaman!
Yüreğim ne pazar yeri,
ne de hataların silindiği bir liman…

Geceler boyu içimde yankılandı sessizliğin,
Her hatıran ayrı bir sızı, ayrı bir yenilgin,
Gözlerimden değil, içimden aktı o hüzün,
Sen hâlâ bir cümleyle bitecek sandın tüm yükünü..

Güven dediğin cam gibi, bir kez tuzla buz,
Toplasan da parçaları, eskisi gibi kusursuz olmaz hiç, sus!
Sevgi dediğin emek ister, yalanla beslenmez,
Bir “üzgünüm”le kurulan hiçbir şey ayakta kalmaz, bilmez misin?

Ben çoktan gömdüm içimde kalanları,
Ne sana yer var artık, ne de o anılara pay,
Kapattım kapıları, kilitledim ardımdan,
Ne geri dönüş var artık, ne de bir ihtimal daha...

Sesin yabancı şimdi, bakışın bile uzak,
Bir zamanlar can dediğim, şimdi sıradan bir konak,
Anladım en sonunda herkes kalmaz yanında,
Bazıları sadece iz bırakır, derin ve karanlık ardında…

Ve ben artık değiştim, eskisi gibi değilim,
Ne kırılgan o çocuk, ne de affeden biriyim,
Çünkü bazı yaralar vardır, kabuk tutmaz hiçbir zaman,
Ve bazı hatalar vardır…
Ne silinir, ne unutulur, ne de affedilir inan…