Ben kaybolmuştum…
Neden buldum beni?
Buldun da,
neden yeniden kaybettin?
“Artık ben varım” dedin,
Sana günlük yazdığım tüm şiirleri ,
Bir bir yakmak istiyorum bu gece .!
kendim için yaktığım gibi…
Ne çok üzülmüş, ne çok kırmışsın kalbimi;
Dile getirmişim şiirlerimde.
Semaya çatlak düştü bu gece,
Göğsümün üstüne devrildi bütün karanlıklar.
Sanki dünya, beni taşımaktan yorulmuş gibi
Ayaklarımın altından çekildi topraklar.
Bir volkan büyüyor içimde usul usul,
Şu anda istediğim tek şey sensin,
ama yüreğim parçalarını unutamıyor.
Zaman her şeyi olanlar derler,
bana uğramadı belli ki;
anılar devam ediyor en canlı yerinde duruyor,
kanayan bir yara gibi
Onun sevdasının bir kırılma anı vardır.
Onun sevgisinin bir bitiş noktası.
Onun duygusunun kaybolma zamanı…
Bugün bulduğundan vazgeçtim.
Çünkü hiçbir duygu beni mutlu etmedi.
Sen ..
Ne çok şey barındırıyor içinde ..
Ne çok şey biriktirdim sende ..
Bilsen kaç geceye bedeldi ..
İsimsiz bilgilerin adıydın .
Benim kimsem yoktu,
Seni ev bilip sığınmıştım,
Yüreğim sevmişti seni,
Gülüşüne yenilmişti.
Bir limandın gözümde,
Senin adın ayrılıklar olsun ..
Beni Güzel hatırla ..!
Belki bu sana yazdığım son şiirdir ..
Farzet ki bir yağmurdum sana ..
Sağanak Sağanak yağan bir aşk yağmuru.
Zehirlendim..!!
Hani güller mutluluk saçardı..?
Seninki neden zehir saçtı.?
Onun değeri güven kokmazdı
Senin ki de öyleydi ..
Bir gün ona gider mi yanlış?
Zamanında bir dakika yaşamak için kendimden vazgeçtim.
Onun kardeşleri vardı ..
Arkadaşları , Dostları..
Hepsi boyunca sırtından vurdu ..
Benim omuzumda ağlamıştı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!