YETER, BEN DE İNSANIM
Çığlıklarım arşa yükseldi,
ama uyuyamadı.
Kaç kez öldüm bilmiyorum...
Neden bu hayat bu kadar Şehadet?
Sen benim en güvendiğim kalemdin, Kaderime yazılmış en güzel cümle sanmıştım seni.
Gönlümün en güzel köşesine Seni kraliçe yaptım sessizce.
Bir insan bir insana ne kadar değer verebilirse, O kadar değer verdim. Bir insan bir insanı ne kadar koruyabilirse, O kadar korudum seni.
Seninle konuşmaya kalksam
Sanki içimde yıllardır sakladığım
O narin, o kırılgan dünya
Bir anda dağılıp gidecek gibi geliyor.
Bazı duygular vardır ya,
Bazı arkadaşlıklar vardır.
En kötü zamanda onlar vardır.
Başın belaya giriyorsun diye .
Başlarını öne çıkarırlar.
Bazı dostlar baba gibidir.!
Bazi dostlar Anne gibidir.!
Takma kafana ..
Buda gelir buda geçer..
Üzme kendini azizim ..!!
Senden daha değerli kimse yok..!
Harcanan tek gençlik
Yıkılan tek umut,
Bir evin kapısı
İçinde ben,
Dışında sen.
Kilit pas tutmuş yıllar sonra,
Anahtarın adı korku.
Bu hayatta
hep yarım kaldım ben.
Bir cümleye ayrılan
yere koyamayan insanlar gibi,
hep ortada bölündüm hayata.
Baba,
ben galiba içimden sessizce eksiliyorum
kimse fark etmeden, bağırmadan, kırılmadan…
Sadece azalıyorum.
Son mektuplarımızı takip edenlerimizden 👏
Az önceki tüm resimlerini sildim.
Ne kadar kolay söylemesi değil mi?
Ama silerken ne kadar zorlandığımı bilemezsin..
Dolan gözlerimden yaş akmasın diye direndim,
Korkarak sever mi deli..!!
Öyle yoksunum ki senden ..
Yanan cehennem mi ben mi bilmiyorum ..
Sevdan olmasa düşmezdim .!
Bin derde düşen sesin..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!