Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

biri var idi
biri yok idi
bir yer var idi
Her yerden uzak
Nehirleri akıyordu,
tertemiz

pencere açmaq gerek
darlıqdan qaçmaq gerek.
qefes sene yaraşmır
qanadlan uçmaq gerek.

şair değilim
şiir yazmıyorum
Ancak
Yüreğimin ağlayan sözlerini yazıyorum
satır satır
Gözyaşlarımdan yazıyorum

Attan düştü
Vücudu kanlar içindeydi
Gözleri kapalıydı.

İnsanlar onun için yas tuttular
O, dağın eteklerinde

Gözüm toprakta kalmış iz de kaldı ,
Yürek ayrıldı benden sizde kaldı .
Konak gelmiştim amma neyleyim ki
Can ayrıldı yürek Tebriz de kaldı .

O kadar zor yaşadı ki
Temperli çelik
oldu
Artık hiçbir balyoz onu yok edemeyecek

Taze sürülmüş toprağın
sıcak kokusu
içini ısıtır,
yoncanın yeşil nefesi
ruhundan geçer,
nemli üçgülün serinliği

Elinde barmaq ollam,
Budaqda yarpaq ollam.
Senin adın VeTeNdir,
Yolunda torpaq ollam.

Ev
Güneşin altında
sakin bir nefes alıyor;
Killi duvarlar sıcak,
ahşap pencereler

Suyun sesi
nehir kenarı
güneş ışığı
ağaçların arasından .

Sevgi ile dolu kalpler