Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Tren çoktan hareket etmişti;
o, başını
soğuk cama yaslamıştı.
Dışarı bakıyordu;
yağmur yağıyordu…

hangi gölgenin sığınağı altında
yaşamak istiyorsun
Peki hayallerinize ulaşıyor musunuz?

Bu siyah gölgelerin altında
köklerin

Ay,
ışığını
yeryüzüne sermiştir.
O,
yalnız ağacın yanında,

dünenki alovlu odlu
qalalar
bugünkü soyuq oçuq
qalalar.

qala boşdur.

Evin küçük bahçesinde
Soğuk bir rüzgar esiyor.
Ağaçlar
Ayakta ölüyorlar.

Ağaçlardaki dallar

Yağmur,
sonbaharı
tane tane
sokağa eker.

Sonbahar
Ağır ağır,
hüzünlü bir bakış gibi
zamanın yüksek doruklarından
yeryüzüne indi.

Sonbaharın küçük avlusunda,
evin sundurmasında,
yaşlı bir kadın oturuyordu.

Serçeler,

Sonbahar,
takvimin sarı düşüşüdür.
İhtiyar,
rüzgârın esişinde
ayakta kalan son hece.

Birkaç yaprak
dallarda kalmış;
yorgun,
titrek
ve inatçı.