Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Sonbahar akşamında
kafenin sıcacık köşesinde
Birlikte bir fincan kahve içtik.
sonra
Kuzeye gitti
Güneye döndüm.

Dünyanın neresinde olursan
farkı yoktur
Gözlerinden nezaketi anlıyorum.

Parlayan her renkle
Yaradılışın gökkuşağının rengi tamamlanıyor.

gözlerimi
gile gile ağlayıram.
yalqızlığmı birer birer
sepirem yere.

biz yalqızıq.

yağmur damlaları ile
saçın için
Parfüm şiiri yazıyorum.

Gözyaşlarım ile
senin gözlerin için

Gözleri siyasetle bakıyordu
Ve senin kalbin
Dürüstlükle atıyordu...

o gece ki iki gözü
ulduz kimi
yanar gördüm
and içdinki:

- canım senle

Son görüşte
Konuşmadan,
GİDİYORSUN.

Kalpım çırpınıyor:
Keder ....Gam

Birdən birə bir gün
Gecə geldi
Heç bilmedim hardan bu bela
zəlzələ gəldi .

Yer titrədi titrətmə oturdu canıma

Yelda,
benim bitmeyen gecemdir.
Gölgeler
duvarda kalmış,
sessizlik

Şehir
Dumanın ağırlığı altında
Nefesini kaybediyor;
Sesler
Korna gürültüsü içinde
Yavaş yavaş