Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

kar yağmıştı
Sokakta diz boyu kar var idi .
yalnızdım
sokak lambası ışık saçıyordu
Ve donmuş dallardaki bazı kuşlar
ve bir kara kedi

Sonbahar akşamında
kafenin sıcacık köşesinde
Birlikte bir fincan kahve içtik.
sonra
Kuzeye gitti
Güneye döndüm.

Dünyanın neresinde olursan
farkı yoktur
Gözlerinden nezaketi anlıyorum.

Parlayan her renkle
Yaradılışın gökkuşağının rengi tamamlanıyor.

gözlerimi
gile gile ağlayıram.
yalqızlığmı birer birer
sepirem yere.

biz yalqızıq.

Pencerenin gözlerinde
bir nehir vardı,
bir bahçe vardı,
ve mavi gökyüzü
sakin

yağmur damlaları ile
saçın için
Parfüm şiiri yazıyorum.

Gözyaşlarım ile
senin gözlerin için

Gözleri siyasetle bakıyordu
Ve senin kalbin
Dürüstlükle atıyordu...

o gece ki iki gözü
ulduz kimi
yanar gördüm
and içdinki:

- canım senle

Yarasızlık

Sürü yeşil yamaçta dağılmış;
müzikler otların içinde,
gün ağır ağır akıyor.
Ama bir tanesi

Arkasına bakmadan gitti, şehir ona dar geldi
Bir rüzgâr esti ardından, adı gökten silindi
Kimse tutamadı elinden, sessizce düştü yollara
Bir kapı kapandı ardında, gece çöktü kollarıma