Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Bazen bahardan
Bir zaman sonbahardan
Ekmek ve buğdaydan
Bazen hapishaneden
gündüz ve gece
Ay ve güneşten

ay qaralar ay ağlar
hicran üreyi dağlar
'Semed' emim ölenden
güneş yanar ay ağlar.

Pencere bahçeye açılıyor
Ağaç sessiz duruyor.

İki kuş
Yağmurun altında

senin siyah gözlerinden
Hüzün akıyor
Ağrı filizleniyor
Ve sen dünya tarlasından
yalnızca üzüntü biçersin...

Tren çoktan hareket etmişti;
o, başını
soğuk cama yaslamıştı.
Dışarı bakıyordu;
yağmur yağıyordu…

hangi gölgenin sığınağı altında
yaşamak istiyorsun
Peki hayallerinize ulaşıyor musunuz?

Bu siyah gölgelerin altında
köklerin

Ay,
ışığını
yeryüzüne sermiştir.
O,
yalnız ağacın yanında,

dünenki alovlu odlu
qalalar
bugünkü soyuq oçuq
qalalar.

qala boşdur.

Evin küçük bahçesinde
Soğuk bir rüzgar esiyor.
Ağaçlar
Ayakta ölüyorlar.

Ağaçlardaki dallar

Yağmur,
sonbaharı
tane tane
sokağa eker.