Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Horoz,
buz tutmuş damın üstünde,
çatlamış sesiyle
şafağı karanlığın içinden çağırıyor.

Alev tüstü birdən-birə
Axşamüstü birdən-birə
Məndən küsdü birdən-birə.
Dolanıram qəmli-qəmli,
İki gözüm nəmli-nəmli.

Bugünkü dünyamız
Bu küçük eski top
Galaksiler arasında
Dolaşıyor .

Asırların acısını yanımızda taşıyoruz.

Yürek yanar, göz ağlar,
Dil tutulur, söz ağlar.
Öyle yandım, kül oldum,
Ahvalime köz ağlar.

bir bardak su
Bana verdi .

susuz değilim dedim ,
dedi :
Gitmeden önce biraz iç

kimse kalmadı
evde bir benim
birde demir kafes
ve kafeste günahsız bir kuş

Yemek vardır

Kıştı
ve kar
okulun damının omzuna
yavaşça konuyordu.

Sen uzaklaştığında
Yüreğim daralıyor,
Bir düğüm boğazımı sıkıyor.

Daha da uzaklaştığında

Tarihin neresindeyiz?
ki bizleri
kırılabilir
isterler .

Yalnız kuş,
soğuk bir dalda
suskun bir ağacın
üzerine konmuştu.
Kar yağıyordu;