Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

gökyüzü
Ve yere yakın bulutların beyazlığı ,
sanki yerle gök birleşmiş.

Soğuk rüzgar şarkı söylüyor

Boş tuzluluğu doldurdun
Yıllardır tuz serpiyorsun
Yüreğimdeki yaralar üzerine
şikayet etmiyorum
Ama sana hatırlatacağım
Bu yaralar

Soğuk bir kış gününde
Güzel bir köyde
bahçelerinde
eleği
Bir tahta parçasına dayadı
tahtaya ip bağladı

Budaqdan budağa
Azad Azad
Qanadlananda
Quşlar

Sebedimi qızılgül ile

Bahar geldiğinde
Geleceksin
Temiz hava
Ve gökyüzü mavi .

Geldiğinde

Ağacdan göye,
Uçanda quşlar,
Göylerde qanad,
Açanda quşlar,
Qefesden çıxıb,
Qaçanda quşlar,

yorulmuşam felekden
ah çekmekden gerekden
bir bir bizi ayırdı
heyif dedim ürekden.

Hüzün Bulutları
Sokakta yürüyorum,
Yavaş yavaş
Yağmur yağıyor,
Renkli yapraklar
Birer birer yere düşüyor.

gecedir
Sessizce kar yağıyor .

Pencereden
Sokaka bakıyorum.

Gece yarısını geçmişti.
Hava usulca
pencereden içeri süzülüyordu;
sanki Anahita’nın nefesi
gecenin perdesini aralıyordu.