Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Kuşlar da
rüya görüyorlar
yuvaların uykuda
görüyorlar.

baltanın sesi

Dünyanın havası
kirlenmişti.
Hiçbir kuş,
yüksekliğin uykusundan
uyanmadı.

Evin avlusunda
sakin bir söğüt
gölgesini
toprağa sermişti.

O
Güneş diliyle konuşuyor,
tohumların
yıllardır
toprağın derin sessizliğinde

Apar meni özünla,
sevindir yar sözünla.
Işıqlandır gecemi,
güneş gözlü gözünla.

Dağ güneşinde
ince bir fidan gibi
boy verdim, büyüdüm.

Yeşil yamaçlarda

Hayal et ki
Ormanın karanlığında
Ağaçların çalılığında
Ay ışığının parlak gölgesinde
balta
Satbari ağacını kırar.

Gece,
siyah gözlerinde
yıldızlar çoğalırken;
sessiz bir patlama gibi
bir kara deliğin derinliğinde

Mum
gecenin karanlığında
Yavaş yavaş yanıyor
Işık verir
Ve sessizce bitiyor.

Boş tuzluluğu doldurdun
Yıllardır tuz serpiyorsun
Yüreğimdeki yaralar üzerine
şikayet etmiyorum
Ama sana hatırlatacağım
Bu yaralar