Hatırlıyor musun,
kısa şiirlerde
mısraları acıyla yutuyordum.
Hatırlıyor musun,
kimse kalmadı
evde bir benim
birde demir kafes
ve kafeste günahsız bir kuş
Yemek vardır
Sen uzaklaştığında
Yüreğim daralıyor,
Bir düğüm boğazımı sıkıyor.
Daha da uzaklaştığında
Yalnız kuş,
soğuk bir dalda
suskun bir ağacın
üzerine konmuştu.
Kar yağıyordu;
Eviniz için
güneşe karşı
Bir pencere yap.
gecenin karanlığında
Bir mum yandır .
Onun için duvarlar
Hapishane barları idi
Pencere gecenin karanlığına bakıyordu
Uzaklardan ses gelmiyordu
Gecede yıldız yoktu
Bakışları gecenin karanlığının esiriydi.
sen yaşılsan men sarı
itirmişem baharı
pencereni kim tutdu
kim ocaltdı duvarı?
Kaç bahar geçti ki yoksun,
Bahçe yeşermiyor artık,
Kuşlar ötüşmüyor,
Dereler akmıyor yola.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!