Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Insan
görünmez bir defter taşır;
o defter
dökülmeye bir türlü fırsat bulamayan
gözyaşlarıyla doludur.
Bazen

Şehir barut kokuyor.

Bu şehrin sokakları çiçeklerle doluydu
Bu şehir nefes alıyordu
Bu şehirde hayat doluydu.

Gözəldir sevdiyim bir çatma qaşdır
Baxışlar nazlı amma qəlbi daşıdır .

Saralmış yarpağa bənzər həyatım ,
Budaqdan ayırıb, gözlərdə Yaşdır.

Kurşun ateşi
huzuru toprağa gömdü.

Güm… güm…
patlamaların yankısı.

Son görüşte
Konuşmadan,
GİDİYORSUN.

Kalpım çırpınıyor:
Keder ....Gam

Birdən birə bir gün
Gecə geldi
Heç bilmedim hardan bu bela
zəlzələ gəldi .

Yer titrədi titrətmə oturdu canıma

Yelda,
benim bitmeyen gecemdir.
Gölgeler
duvarda kalmış,
sessizlik

Toprak nefes aldı;
Su, köyün nehir damarlarında
Akıyor
taşları, tozlu kökleri
Yıkıyor.

Kış idi
göz kapaklarım donmuştular
rüya görüyordum
yeşil uyku
görüyordum .

Gecenin damarlarında
Karanlık akıyordu,
Bizi yalnızlığa
Çağırır.
Gecenin yüreğinde
Yıldız tohumu serptik