Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Mum
gecenin karanlığında
Yavaş yavaş yanıyor
Işık verir
Ve sessizce bitiyor.

Kara uzun tellerin gibi
Kara uzun gecelerim vardır
Gözlerini bekleyirem .

üzülme
Yakında tüm kardan adamlar
Eriyecekler
Bahar zamanın başlangıcında duruyor
Kelebekler çoğalır
Ve çiçeklerle dolu bahçede

Gözlerinle Başladı
Yavaş yavaş yağmur yağıyordu,
Renkli yapraklar
rüzgârda dans ediyordu.

gözlerimiz

Gözüm gördü gülü bostan da birden ,
Ayak durdu ,yürek de , canda birden ,
Gül ayrılmıştır budakdan ,sap sarı idi ,
Gözümden yağdı yağmur kanda birden.

Qanadlan ağ göyerçin qalma burda.
Axı qışdı yuva gel salma burda.
Salamlar zehrili, gözlerde nifret,
Salam verse eyer kes alma burda.

Yol,
yaşlı bir yılan gibi
dağın öğle uykusuna
sıkıca sarılmıştı.
Akşamüstü,

qemler senden ıraq gel
zencirleri qıraq gel
ayrılığın mektubun
alaq ele cıraq gel.

Eviniz için
güneşe karşı
Bir pencere yap.

gecenin karanlığında
Bir mum yandır .

Onun için duvarlar
Hapishane barları idi
Pencere gecenin karanlığına bakıyordu
Uzaklardan ses gelmiyordu
Gecede yıldız yoktu
Bakışları gecenin karanlığının esiriydi.