Hayal et ki
Ormanın karanlığında
Ağaçların çalılığında
Ay ışığının parlak gölgesinde
balta
Satbari ağacını kırar.
Mum
gecenin karanlığında
Yavaş yavaş yanıyor
Işık verir
Ve sessizce bitiyor.
Getme sözüm var menim.
Ağlar gözüm var menim.
Güneş kimi sinemde,
Sönmez közüm var menim.
Güneş yüzünü kavurmuştu,
söğüt gölgesinde durdu,
sessizce attan indi.
Nasır tutmuş elleriyle
Kara uzun tellerin gibi
Kara uzun gecelerim vardır
Gözlerini bekleyirem .
üzülme
Yakında tüm kardan adamlar
Eriyecekler
Bahar zamanın başlangıcında duruyor
Kelebekler çoğalır
Ve çiçeklerle dolu bahçede
Gözlerinle Başladı
Yavaş yavaş yağmur yağıyordu,
Renkli yapraklar
rüzgârda dans ediyordu.
gözlerimiz
Gözüm gördü gülü bostan da birden ,
Ayak durdu ,yürek de , canda birden ,
Gül ayrılmıştır budakdan ,sap sarı idi ,
Gözümden yağdı yağmur kanda birden.
Boş tuzluluğu doldurdun
Yıllardır tuz serpiyorsun
Yüreğimdeki yaralar üzerine
şikayet etmiyorum
Ama sana hatırlatacağım
Bu yaralar
gökyüzü
Ve yere yakın bulutların beyazlığı ,
sanki yerle gök birleşmiş.
Soğuk rüzgar şarkı söylüyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!