Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Ağaçların dalları boş
Yaprak kalmadı ,
kuş kalmadı
bahçeler yakıldı
bir kuş şarkısı kalmadı
Yeşillik ve çiçeklerin yeri boş

Beni affet
Gerçekler her zaman acıdır
Ve bu
bugün dünyamızın gerçeğidir .

Fidan yerine eller

Aramızdaki
ne metreydi
ne kilometre.

Mesafe,

Güneş henüz dağın arkasından doğmadı
uyanıyoruz.

Şehir bir canavar gibi korkutucu.
Hayallerine ulaşmak için koşuyorsun
Ama şehir

İki çemberin
arasında
yaşıyorum:
Hiçbir zaman
inerken görünmeyen

Kuşlar biliyorlar
Çiftliği çekirgeler yediler
Korkuluklar boşuna dans ediyorlar .

besdi yuxu dur öğlum
bığlarını bur oğlum
gözlerim kör olublar
harada qalıb ' Köroğlum '?

dağ başında yox olanda güneş , aydınlıq izi
gecə istər boğa qəmlə bu qaranlıqda bizi
Yaşayış oldu qaranlıq qəfəs ancaq yaşadım
Bu beladan bu qəfəsdən qorusun Tanrı sizi.

Horoz,
buz tutmuş damın üstünde,
çatlamış sesiyle
şafağı karanlığın içinden çağırıyor.

Alev tüstü birdən-birə
Axşamüstü birdən-birə
Məndən küsdü birdən-birə.
Dolanıram qəmli-qəmli,
İki gözüm nəmli-nəmli.