Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

O yalnızdı.
Kuşlar durmadan şarkı söylüyordu.
Soğuk, karlı bir havada
kapıyı açtı,
avuçla buğday serpti.

Sen ayrıldın gözünde çeşme qaldı,
Elinde torpaq oldu gül saraldı.
O ardınca gelirdi kölge kölge,
Ölüm geldi canın gurbetde aldı.

Deniz sakit gemi düm ağ
Yaşıl yarpaq hasilli bağ
Qızıl torpaq qızıllı dağ
Ne çox nisgil ki var mende.
-
Gece aylı, işıq günler

Yaranmışam ağlar gəzəm ,
Ürəyimdə dağlar gəzəm .
Məcnun kimi Fərhad kimi ,
Çöllər gəzəm dağlar gəzəm.

El oba dan ayrı düşəm

Gece karanlıktı,
soğuktu.
Kızıl kar,
yeryüzüne
halı gibi serilmişti.

Küçük dünyamdan
gitmek istiyorum
duvarları
benden önce
yaşlanan bir dünyadan.

Yol ilan kimi
Qıvrılmışdı.
Gece idi.
Yol qırağında bir daş,
daş üstünde
Bir qarı,

I

Odanın havası
bulutluydu.

geceler
Bir ninni yerine
Ortadoğu çocuklarının kulaklarına
Silahlar
şarkı söylüyorlar .

Şirin söz sevdiyim leyla gözeldi,
Onu menden alan yalnız eceldi.
Gülürse her gözü min bir güneşdi,
Küsürse her baxış yüz min qezeldi.