Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Dağların ardında,
o yüksek dağların ötesinde
bir ülke vardı;
bahar
pencerelerin bakışında

ah yağmur
Geç kaldın
Kara bulutlardan yağmur yağdığında
Toprak çatlamıştı
Çiftliğin kalbi ayaktaydı
Ağaçların kökleri kurumuştu

Küçük bir akvaryum
Biraz yemek
su ve hava .
balık ölmeyecek.

Ama ben deniz balığıydım

Aniden savaş,
boş vicdanın göğünden düşen bir şimşek gibi,
şehri yarıyordu.

Açgözlülük, göğüslerdeki zehirli yılan,

Gülüm ayrılma sen elden ocaktan ,
Düşersin ayrı düşsün el ayaktan .
Vatan kökdür, budakdır ,sende yaprak ,
Saraldı ayrılan yaprak Budakdan.

Duvara yapışmış daldan
sessizce
kaydı;
Gölgesi
beyaz duvarın üstünde

Sen bahar kuşusun

Ben Hazan kuşu.

Benim şarkılarım da bağca ölüyor
Ağaçlar ölüyor

Sevindirir seni eğer yanmağım
Közerim yanım
Kül olum yanım
Söyle ben yanım
AY CANIM CANIM .

Gecenin karanlığında,
ay, gümüş notalarıyla
gölün bedenini usulca okşar;
Nefessiz kalmış
bir ırmak için ninni.

Yüreğim
Onun
Perişan Tellerinde
Asılıdır .
Tararsa tellerini !