Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

açıldıqca yaram hey bağladım mən
qərarım getdi əldən ağladım mən
buluddan yağdı qəm,qəm çıxdı yerden
yazıq qəlbi qəm ilə dağladım mən

Sen gidiyorsun
yol
çöküyor.

Ben geliyorum

Ay baxir
men baxıram
Bir qara Mecnun gecedir
Gecedir.

Sarı yarpaqlar

Getme sözüm var menim.
Ağlar gözüm var menim.
Güneş kimi sinemde,
Sönmez közüm var menim.

Güneş yüzünü kavurmuştu,
söğüt gölgesinde durdu,
sessizce attan indi.

Nasır tutmuş elleriyle

Xoruzlar banlardilar
Biz yuxudan oyanardiq
Atamın orağı
buğda iyi verərdi
istı təndir,
istı çörək.

yaşlı ağaç
Eski bir bahçede
Küçük bir evde
Soğuk kışlardan kalan
bir ağaç
hala nefes alıyor

Biliyorum
Fazla zaman kalmadı
Yeniden inşa etmek için
Ama geri döneceğim
Geldiğim yoldan geri döneceğim
Kendimi yeniden inşa etmek için

Savaş marşın çalan ölsün
Ayrılığı salan ölsün
Düzlük qalsın yalan ölsün

El obada qem olmasın
Bağçalarda gül solmasın.

Saat gece ondu
çalışmanın kokusu
üstündeki elbiselerden
yükseliyordu.