Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Yol,
yaşlı bir yılan gibi
dağın öğle uykusuna
sıkıca sarılmıştı.
Akşamüstü,

qemler senden ıraq gel
zencirleri qıraq gel
ayrılığın mektubun
alaq ele cıraq gel.

Onlar
ağlamayı
kendileri için istediler
Ve bizim için gülmek.
Biz güldük
Ama

Oldun ecel can alasan ay felek?
Başımdan el çek solasan ay felek.

Öyretmeyib atan sene mürüvet,
Ona göre pıs balasan ay felek.

Yüreğim dert yatağı ,
Gözlerim kan bulağı ,
Sana mey verdi falek ,
Bana bir gam çanağı .

açıldıqca yaram hey bağladım mən
qərarım getdi əldən ağladım mən
buluddan yağdı qəm,qəm çıxdı yerden
yazıq qəlbi qəm ilə dağladım mən

Xoruzlar banlardilar
Biz yuxudan oyanardiq
Atamın orağı
buğda iyi verərdi
istı təndir,
istı çörək.

yaşlı ağaç
Eski bir bahçede
Küçük bir evde
Soğuk kışlardan kalan
bir ağaç
hala nefes alıyor

Biliyorum
Fazla zaman kalmadı
Yeniden inşa etmek için
Ama geri döneceğim
Geldiğim yoldan geri döneceğim
Kendimi yeniden inşa etmek için

Savaş marşın çalan ölsün
Ayrılığı salan ölsün
Düzlük qalsın yalan ölsün

El obada qem olmasın
Bağçalarda gül solmasın.