Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Geldiğinde
Gecenin Örümcek gibi elleri
kırıldı.
sen gittiğinde
Gece bir baykuş gibi oturdu bu evde
Senden sonra

Boom… boom…
Duman, ateş,
azgın alevler;
ölüm
yaprak yaprak

bizden yorulmuştu
pencereyi bağladı
kapıyı açtı
Elinde Kara bayrak
ardında döndü
Baktı ağladı

Geniş bir bozkır,
Boz dağlarının bağrında uzanır.

Yakan güneş ufku eritirken,
rüzgâr, kuru çalıları

Köyün yamaçlarında
oturmuşdun
Bir taş üstünde
sigara içiyordun.

Acı bir sonbahar akşamında

Yol,
taşları birer hançer gibi
ayaklarına saplıyordu;
her adım,
eski yaraya

Gözleri bakış sınırını çoktan geçmişti;
mevsimler
katman katman
onlardan dökülüyordu.

Haber verin el, periye
Güneş çıktı kar eriye
Hayat gele dağ deriye

Haber haber bahar gelir
Rövşen ile Nigar gelir

sen olmadığında
Gökyüzü bulutlu oluyor
Yağmur gözyaşlarımı siliyor.

sen olmadığında
benim küçük odam

dağın arkasından
Yavaş yavaş yükseliyor
Başka bir gün başlıyor.

Bir arı sürüsü
Ağaçların çiçeklerinde