Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Bahçenin bir köşesinde
bir ağaç var
meyvesiz;
sadece
gölgesi var.

Bir küze su,
Bir davarçıq çörek,
Bir duzqabı duz,
Bir torba qatıq,
Demir qapıları bağladıq,
Seher vaxtı,

Dört duvarın
sessizliğinde
soğuk bir nefes
alır oda.

Her gece
masanın yanında
oturur;

soğumuş çay bardağımı

Gün biter
koşmaktan
amaçsız koşulardan
Birden bire
geceye ulaşıyor.

Ev denilen bir kafeste
yaşıyorum.

pencereden bakıyorum
Çimento duvarları
Kapalı pencereler görüyorum.

geniş bir ovadır,
uzanır
öyle bir yere kadar ki
göz nefessiz kalır.

bir sabah
bahçede
sabah güneşi
Yaprakların yanaklarını öpüyor
Esinti çiçekleri okşuyor.

Atlar
Kılıçlar ve kalkanlar
Kan akışı ,
Atların ayaklarının altında ölmek .

Baş kesmek

yorgunum
Çok yorgunum
Ele yorgun ki
eğer Yüzyıllarda
uykuya dalarsam
yene yorgunluk