Bir Vedanın Sesi Şiiri - Ahmet Hani

Dört duvarın
sessizliğinde
soğuk bir nefes
alır oda.

Tavandan sarkan
solgun ışık,
gecenin kıyısında
titrek bir nokta gibi
sönmeye yaklaşır.

Özlemler
kat kat birikir;
oda daralır,
biraz daha
daralır.

Gölgeler
yavaşça
duvarların koynuna
çekilir.

Oda,
alacakaranlığın içinde
kaybolur;
uzak bir sabaha
tutunur.

Pencerenin gözü
kapalıdır;
bir vedanın sesi
sokağın içinden
geçip gider…