Güneş
pencereden süzülüp
avluya konmuştu.
Halı tezgâhında
yarı can
Ezizim yonca hiç vakt sümbül olmaz
deyirler karga kuşdur ,bülbül olmaz
gözünden atkı bir ok yardı kalpı
misaldır bu dikensiz ki gül olmaz .
Küçük bir odanın penceresinden
Bahçeye bakıyordu
Çiseleyen
pencereyi siliyor.
üzüntü
Ellerinde daş oynar
Gözlerimde yaş oynar
Ayaqların altında
Dünyamızda baş oynar.
Köyümüzün yeşil yamaçları
Yerde güneş ışığından oluşan bir halı
Ağaçların taze dalları
Ovanın yeşil çimenlerinin kokusu
Özgürlük, güneş, su, dağlar ve ovalar
akan nehirler
Hatırlıyor musun?
Sonbahar yağmurları
Sarı ve ıslak yapraklar
Nehre giden dar bir bahçe sokağı
hatırlıyor musun
Şemsiyelerimizi açmamıştık
Güneşe
hesret qalacaqsınız
Güneşsiz
Gülxanalarda
Saralacaqsınız
Burası
Yapraklar düştüler
Bahçe ölüm kokuyor
Kargaların sesi
Bahçeyi rahatsız ettiler
Çiçek çalıları kurdular
Bülbüller göç ettiler .
Yoldan geçen bir kalabalığın içinde
Yalnız yürüyordu.
Saçları yağmurda yıkandı.
Ruhu onu yok ediyordu.
O dolaşıyordu.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!