Yeşil Bağca yeşil bağ ,
Karşımda bir yüce dağ .
Dağın başında kar var ,
Eteklerinde nar var .
Güneş
pencereden süzülüp
avluya konmuştu.
Halı tezgâhında
yarı can
Ezizim yonca hiç vakt sümbül olmaz
deyirler karga kuşdur ,bülbül olmaz
gözünden atkı bir ok yardı kalpı
misaldır bu dikensiz ki gül olmaz .
Küçük bir odanın penceresinden
Bahçeye bakıyordu
Çiseleyen
pencereyi siliyor.
üzüntü
Onun küçük gözleri
Kışın soğuğunda
Daha da küçülmüşlerdi
Yanaklarında soğuğun
izi var idi.
Yavaş yavaş gidiyordu
Ve el arabası ile
Vagonun koltukları arasından
geçiyordu.
yorgun bir sesle diyordu
Keder toplandı ancak bir dağ oldu ,
Yiğit öldü yüreklerde dağ oldu .
Getirdi ellere Azadlık ondan ,
Kan aktı gözlerimden çöl bağ oldu.
deniz sessiz ötürüb
dalğalanmır niye bes?
güneş minib gemiye
gelir qara geceni
işiq ile doldura
Sokağa bakan
pencerenin arkasındaki saksılar
yavaşça soluyor
son bir “hoşça kal”la.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!