Güneşdili Şiiri - Ahmet Hani

O
Güneş diliyle konuşuyor,
tohumların
yıllardır
toprağın derin sessizliğinde
fısıldadığı
o kadim dille.
Buğday tarlasında
her başak,
onun sözlerinden
yeni bir çeviri;
her sap
rüzgârda salınan
parlak bir cümle,
uzun bir gölge.
Fidanlar
yeşil parmaklarıyla
sözlerini
yaprakların damarlarına
taşır;
bahçe öyle güzelleşir ki,
çiçeklerin açması
bir mucizedir.
Toprak
yıllardır
onun söylediklerini
ezberden tekrar ediyor.