Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

çaydan su axır gedir
güneşe baxır gedir
bir bele daş qayadan
yol tapır axır gedir.

Çamur duvarının yanında
Tahta bir sandalyede oturuyordu
Asası iki el arasında
Onu sıkı tuttu
Çenesini bastona dayamıştı
gözlüklerin üst kısmından

Umuttan Bir Yürek Titremesi
Dumanla boğulan bu şehirde
ses,
korna gürültülerinin arasında
yavaşça tükeniyor.
Gri bulutlar

üreyin sözü var
sözün üreyi.

ürek üreyi sevse
sözler qucaqlaşarlar:

qaranquşlar qanadlanırlar
üreyim üzülür
gözlerim dolur.
ne olardı
üreyi yoxa olmasaydım.

Bu eski yaradır
Kalbimde Kalmış .
İç çekerek
taze oluyor
Yara derin ve ölümcül
tuz serpme

Öncelikle
seni hikayelerden anladım
Kazılan dağlardan
çöllerin deliliğin den
Gözlerin yağmurundan

Belim sındı büzüldü sən gedəndə ,
Gözümdə yaş düzüldü sən gedəndə .
Dönüb baxdın gülüm qəlbim dayandı ,
Ürək məndən üzüldü sən gedəndə .

Gece gündüz
Seher axşam
Harda olsam
Senin qemin
arar meni
Tapar meni

Onun için duvarlar
Hapishane barları idi
Pencere gecenin karanlığına bakıyordu
Uzaklardan ses gelmiyordu
Gecede yıldız yoktu
Bakışları gecenin karanlığının esiriydi.