Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Tarih kanla başladı
başlangıçtan beri
Kanla başladı
Katil olmak
utanç verici
Kardeşinin alnında .

geceydi
At nallarının sesi
Havaya sarılmıştı
Ve kılıçların sesi
Şehrin huzurlu uykusunu bozdu .

Taşın
Sesi
Nefesi
Duygusu
Yoktur .
Bunu

Pirene’nin aşağısında,
ırmağın kıyısında
kayısı ve vişnenin
uyuduğu bir bahçe vardı.

yalnız kaldın
Diye sordu ,
Ağlarken
Yüreğim dilimdeydi ,
söyledi.

Bir gün,
yazın kavurucu sıcağında,
keder
damla damla
gözlerden
sızıyordu.

yağmurlu bir gecede
bir sokakta
Elektrik direğinin yanında
Şiir defterimi
açtım
Şiirlerim ıslandı

kar yağmıştı
Sokakta diz boyu kar var idi .
yalnızdım
sokak lambası ışık saçıyordu
Ve donmuş dallardaki bazı kuşlar
ve bir kara kedi

Sonbahar akşamında
kafenin sıcacık köşesinde
Birlikte bir fincan kahve içtik.
sonra
Kuzeye gitti
Güneye döndüm.

Dünyanın neresinde olursan
farkı yoktur
Gözlerinden nezaketi anlıyorum.

Parlayan her renkle
Yaradılışın gökkuşağının rengi tamamlanıyor.