Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Aydınlık bir seher vakti,
Kuşların nağmeleriyle dolu bir bahçede,
Güneş, usulca yaprakların yüzüne konar,
Rüzgâr, tomurcukları nazlı bir çocuk gibi kucaklar.

Bakıram pencereden dağlara konmuş kara yar
Kar ağardıb yer uzun günlerim amma kara yar
kış ağırdır o kadar ki umudum yoktu daha
Yaza kalmış bu ağaçlar da Gül ile bara yar
vurub ovçu maralı dağda düşübdür yaralı
çırpınır kalbi çətinliklə derindir yara yar

Gecenin dinginliği
vahşi patlamalarla çöktü.
Barut kokusu
gri göğü yarıp geçti,
rüzgâr

gecenin karanlığında
Şeytanlar gibi gölgeler
ağaçların arasından
Karanlık sokaklarda.

Kim bilir

Başkasında gözüm yok ,
Ayrılığa dözüm yok.
Can istiyor söylesin,
Vallah benim sözüm yok.

Kar yağıyor;
sessiz bir gecenin
bembeyaz nefesi
yüzümü üşütüyor.

Hayatın gürültüsünde
Seslerin, ışıkların, yalan vaatlerin arasında
Adını bilmeyen sokaklarda
Dünyanın neresindesin?

Gözlerin
güneş değil,
bir yasadır.

Ben

Yolun tam ortasında duruyorum,
Saçlarıma tipi gibi yıllar yağmış,
ve daha gelmemiş yıllar,
tanımadığım kuşlar gibi
başımın üzerinde

Yapraksız dallar
ay ışığında
usulca
titriyor.