Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

kar yağmıştı
Sokakta diz boyu kar var idi .
yalnızdım
sokak lambası ışık saçıyordu
Ve donmuş dallardaki bazı kuşlar
ve bir kara kedi

Sonbahar akşamında
kafenin sıcacık köşesinde
Birlikte bir fincan kahve içtik.
sonra
Kuzeye gitti
Güneye döndüm.

Dünyanın neresinde olursan
farkı yoktur
Gözlerinden nezaketi anlıyorum.

Parlayan her renkle
Yaradılışın gökkuşağının rengi tamamlanıyor.

gözlerimi
gile gile ağlayıram.
yalqızlığmı birer birer
sepirem yere.

biz yalqızıq.

Pencerenin gözlerinde
bir nehir vardı,
bir bahçe vardı,
ve mavi gökyüzü
sakin

yağmur damlaları ile
saçın için
Parfüm şiiri yazıyorum.

Gözyaşlarım ile
senin gözlerin için

Şehrin
duygusuz sokaklarında
yağmurun altında yürüdü;
kederin son yolcusuydu.

Gözleri siyasetle bakıyordu
Ve senin kalbin
Dürüstlükle atıyordu...

o gece ki iki gözü
ulduz kimi
yanar gördüm
and içdinki:

- canım senle

çaylar kimi daşaram
qayaları aşaram
kimseye qul olmaram
azad azad yaşaram.