Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Sıkıcıdır,
kapı kolu
senin ellerinle
dönmediğinde.

uzaklığın bulutları
sessizce ağlıyor.
Yalnızlık,
toprağın çatlamış bağrında
yavaş yavaş kök salıyor,

Attan düştü
Vücudu kanlar içindeydi
Gözleri kapalıydı.

İnsanlar onun için yas tuttular
O, dağın eteklerinde

biri var idi
biri yok idi
bir yer var idi
Her yerden uzak
Nehirleri akıyordu,
tertemiz

pencere açmaq gerek
darlıqdan qaçmaq gerek.
qefes sene yaraşmır
qanadlan uçmaq gerek.

şair değilim
şiir yazmıyorum
Ancak
Yüreğimin ağlayan sözlerini yazıyorum
satır satır
Gözyaşlarımdan yazıyorum

Yolun tam ortasında duruyorum,
Saçlarıma tipi gibi yıllar yağmış,
ve daha gelmemiş yıllar,
tanımadığım kuşlar gibi
başımın üzerinde

Yapraksız dallar
ay ışığında
usulca
titriyor.

Gözüm toprakta kalmış iz de kaldı ,
Yürek ayrıldı benden sizde kaldı .
Konak gelmiştim amma neyleyim ki
Can ayrıldı yürek Tebriz de kaldı .

O kadar zor yaşadı ki
Temperli çelik
oldu
Artık hiçbir balyoz onu yok edemeyecek