Bazen bahardan
Bir zaman sonbahardan
Ekmek ve buğdaydan
Bazen hapishaneden
gündüz ve gece
Ay ve güneşten
Gözüm toprakta kalmış iz de kaldı ,
Yürek ayrıldı benden sizde kaldı .
Konak gelmiştim amma neyleyim ki
Can ayrıldı yürek Tebriz de kaldı .
O kadar zor yaşadı ki
Temperli çelik
oldu
Artık hiçbir balyoz onu yok edemeyecek
Taze sürülmüş toprağın
sıcak kokusu
içini ısıtır,
yoncanın yeşil nefesi
ruhundan geçer,
nemli üçgülün serinliği
Elinde barmaq ollam,
Budaqda yarpaq ollam.
Senin adın VeTeNdir,
Yolunda torpaq ollam.
İnsan,
zamanın kıvrımlarında,
korku zindanlarından geçti;
duvarları kemikten zindanlardan,
tavanları sessiz çığlıklardan.
Tarih kanla başladı
başlangıçtan beri
Kanla başladı
Katil olmak
utanç verici
Kardeşinin alnında .
geceydi
At nallarının sesi
Havaya sarılmıştı
Ve kılıçların sesi
Şehrin huzurlu uykusunu bozdu .




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!