Yarasızlık
Sürü yeşil yamaçta dağılmış;
müzikler otların içinde,
gün ağır ağır akıyor.
Ama bir tanesi
Arkasına bakmadan gitti, şehir ona dar geldi
Bir rüzgâr esti ardından, adı gökten silindi
Kimse tutamadı elinden, sessizce düştü yollara
Bir kapı kapandı ardında, gece çöktü kollarıma
Insan
görünmez bir defter taşır;
o defter
dökülmeye bir türlü fırsat bulamayan
gözyaşlarıyla doludur.
Bazen
Şehir barut kokuyor.
Bu şehrin sokakları çiçeklerle doluydu
Bu şehir nefes alıyordu
Bu şehirde hayat doluydu.
Gözəldir sevdiyim bir çatma qaşdır
Baxışlar nazlı amma qəlbi daşıdır .
Saralmış yarpağa bənzər həyatım ,
Budaqdan ayırıb, gözlərdə Yaşdır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!