Ahmet Hani Şiirleri - Şair Ahmet Hani

Ev
Güneşin altında
sakin bir nefes alıyor;
Killi duvarlar sıcak,
ahşap pencereler

Suyun sesi
nehir kenarı
güneş ışığı
ağaçların arasından .

Sevgi ile dolu kalpler

Kırmızı siyah renkli laleler
ovada
Sarı ve beyaz çiçekler
Bahçede .

gökyüzü mavi

Mahallenin küçük parkında
çocuklar oynuyor;
kar sessizce
yere konuyor.

Yağmur yağınca,
Yer şarkı söyler;
Tohumlar
yaşamın adıyla
topraktan baş gösterir,

Toprak nefes aldı;
Su, köyün nehir damarlarında
Akıyor
taşları, tozlu kökleri
Yıkıyor.

Kış idi
göz kapaklarım donmuştular
rüya görüyordum
yeşil uyku
görüyordum .

Gecenin damarlarında
Karanlık akıyordu,
Bizi yalnızlığa
Çağırır.
Gecenin yüreğinde
Yıldız tohumu serptik

bir sönmez Güneş
gözlerimin karanlığında kalmış

Aşk yolunu kaybetmemem için
yolda bir ayak izi kalmış.

Fotoğraflar
çerçevelerde
yavaş yavaş
yaşlanıyor.