Sonbahar Öyküleri V Şiiri - Ahmet Hani

Birkaç yaprak
dallarda kalmış;
yorgun,
titrek
ve inatçı.

Birkaç serçe
avluda
ürkekçe kanat çırpıyor.

Birkaç karga,
dalda unutulmuş cevizleri
birer birer sayıyor.

Ağaç,
sarı takvimini
yaprak yaprak
çeviriyor.

Her yaprak,
bir anı.

Her hışırtı,
sonbaharın
usul bir senfonisi.

Avlu,
ikindi çayının
buruk kokusunu
saklıyor.

Serçeler,
sonbaharın eteğinden
taneler topluyor;
sanki
mevsimin son yudumlarını
içiyorlar.

Kargalar,
kışın haberini
cevizlerin kabuğuna
gagalarıyla yazıyor.

Yaşlı adam,
çay bardağını
usulca
dudaklarına götürüyor.

Yaşlı kadın,
boş bardağını
tabağına bırakıyor.

Rüzgâr,
beyaz başörtüsünün ucunu
usul usul
çeviriyor…

kar yağıyor...