Sonbahar Öyküleri VIII Şiiri - Ahmet Hani

Son Nota

Hava hüzünlü;
gökyüzü bulutlu,
kısa gün
yorgunluğun sisine
gömülüyor.

Oda,
özlemin
sakin sığınağı.

Ayaklarının yorgunluğunu
kürsünün altında
dinlendiriyor;
duvarın yanındaki
yastığa yaslanıyor.

Dalların titreyişi
pencereyi
huzursuz ediyor.

Serçelerin ötüşü,
kurtların uluması
ve uzaktan,
sanki terk edilmiş bir evde
birinin
usulca çaldığı
tarın sesi,
yalnızlığın içinde
yankılanıyor.

Rüzgâr
perdelerin arasında dolaşıyor
ve bir yay gibi
telin üzerinde
inliyor.

Kürsünün altındaki sıcaklık,
kalbinin atışını
yağmurun ritmiyle
birleştiriyor.

Serçeler
susuyor.

O
gözlerini kapatıyor;
müzik
sona ersin diye,
sessizlik
son notayı
çalmadan önce.