Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

HÜZÜN ESİYOR
İçimde hüzünler esiyor
Mevsim sonbahar
Her yanımı sarıyor hüzünlü efkâr
Göçmen turnalar gibi gittin

HÜZÜNLÜ BİR BALKAN GÜLÜ
Bir gül gördüm
Bir de güller gülü Dimitrina
Bağrıma değdi geçmedi öyle
Gönlüme düştü Sofya'dan

HÜZÜN RÜZGÂRI
Hüzün Rüzgârı, ince hüzünler, soluk geceler,
Kır çiçekleri düşer avuçlarıma usul usul,
Bir yarım ay eğilir pencereme her gece,
Adını andıkça çoğalır içimdeki suskunluk,
Hüzün Rüzgârı, ince hüzünler, soluk geceler.

HÜZÜN YAĞIYOR BUGÜN
Sana serhat şehrinde yazıyorum
Hüzünlü bir sonbahar yağmurunda
Yüreğim parça parça düşüyor satır aralarına
Kelimeler bu sonbaharda hüzünlü

İÇİMDE BÜYÜYEN SES
İçimde dinmeyen bir çığlık var, sessizliğe gömülmüş,
Sessizliğin koynunda yankılanır durur.
Ne dilim var anlatmaya, ne gücüm saklamaya,
İçimde kırılan her şey, beni bana savurur.

İÇİMDE KALAN
Belki de en güzel sevda,
Adını rüzgâra bırakmaktır.
Yan yana yürüyemesen de,
Bir ömrü aynı düşte yaşatmaktır.

İÇİMDE KALAN
Yüreğimde kor oldun, gözümde yağmur,
Ne diye içimde fırtına oldun?
Bir sızı bıraktın ömrüm boyunca,
Gelip de içimde keder diye kaldın.

İÇİMDE KALAN GÜNLER
Ne garip bir dünya bu,
Yüreğimde eskimiş zamanların sızısı var.
Her sabah biraz daha eksik uyanıyorum,
Geceler ise suskun bir yara gibi ağır.

İÇİMDE KALAN HAYAT
Kalbimde bir hayat var,
Yaşamak isteyip hiç dokunamadığım.
Sanki kapısı açılmamış bir sabah gibi,
İçimde bekleyen bir ömür.

İÇİMDE KALAN TEK SES
İçimde bir ben eksik dolaşır,
Bir de sessizliğimi duyan bir yürek,
Kalabalıkların içinde kaybolurken
Elimden tutan bir gerçek.