Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

PERDE
Bir ışık sönerken başlar hakikat,
sessizliğe açılır son kapı içten.
Dünya dediğin bir gölge misali,
çekilir kulun üstünden yavaşça.

PINAR ÇEŞMESİ
Derinden ağlar ırmak, sesi uzun,
Uzaktan çağırır pınar çeşmesi.
Ey suyun dilini bilen taş ve bağ,
Dağa ne fısıldar pınar çeşmesi?

PINARIM
Yazdım gönül pınarımdan şiirler
Nakış nakış ördüm sen diye
Hissetmek için dizdim şiir diye
Yolunu bulayım diye yazdım

PUSUN ARDINDAKİ SESLER
Sis çökmüş memleketin meydanına,
Bir umut bırakılmış
susturulmuş dillere.
Her sokakta eksik kalan bir yarın var,
Her yüz dönük biraz daha kedere.

RAĞMEN
Bugünler bir başka güzel
Artık ufuklarda ışık  var
Yanan tomurcuklar patlar
Neşesi saçılır bire bin katar

RAZI
Kabullenmesek de bazı şeyleri,
içimizde ağır ağır çoğalır razılık.
İçimizde direnen nice yarım itiraz,
zamanın içinde yavaşça siliniyor.

RENGİNDEN BAHAR
Gözlerimde açar en taze bahar,
Her çiçekte senin ince izlerin var,
Rüzgârın dilinde adın dolaşır,
Her esen nefeste sana yolum var.

RENGİ SENDE
Özlemin kokusunu da rengini de sende buldum,
Bir sızı gibi içime yavaş yavaş dolundum.
Gecenin koynunda adını usulca andım,
Her hecede biraz daha sana doğru savruldum.

RIHTIM
Rıhtımındaki dalgalar
yolları döve döve taşsa da kaldırımlara,
biliyorum;
o sevgilinin kokusunu getirecek yine.

RIHTIMDA GAZEL
Rıhtım-ı gönlümde mevc-i felek coşsa n’ola,
Kaldırımlara taşar gam, vurur bağrım ola.

Bilirim, nesîm-i yâr erişir yine bana,
Her dalga bir haber taşır, hicrân çağrım ola.