Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

RÜZGARDA KALAN İZ
Bir esinti dokundu yüreğime,
Bu nasıl kokudur böyle?
Rüzgârın dilinde adın,
Güller utangaç, söyle.

RÜZGÂRIN DOKUNUŞU
Bir rüzgâr gibi dokunuyor hayat tenimize,
Serin bir hatıra gibi geçiyor içimizden,
Adını bilmediğimiz bir huzur var sanki
Usulca konuyor yorgun yüreğimizden.

SABIRLA AÇAN BAHAR
Baharda gülleri biçer beklersin,
Dalın en narin yerinde bir sızı kalır,
Açmadan solan her tomurcukta
Zamanın eli biraz daha ağırlaşır.

SADASIZ
Bazen uzaktan sevmek iyidir,
Yükü hafif, acısı sessiz.
Beklenti yoktur,
Hayal kırıklığına yer kalmaz.

SADECE DÜŞLERDE DEĞİL
Düşümde gördüm seni
Sahillik bir yer gibiydi
Aynı yerdeydik öyle
Hep özlerdik birbirimizi

SAĞIR DÜNYA
İçimde kopan çığlıklar bile duyulmaz olur,
Sesim göğe değse, yankı bile darılır.
Ne anlatsam eksik, ne saklasam ağır,
İçimde kopan fırtına bana kalır.

SAHİLE VURULAN DÜŞ
Denizin mavisi vururken kıyıya,
Yanına sessizce sokulmak isterdim.
Omzunda dinlenen yorgun kalbimle,
Bir ömrü sana yaslayıp geçmek isterdim.

SAHİLE VURULDU
Oldum kâhır limanı
Yanaştı kırık düşler bir bir

Göz yaşlarıyla doldu taştı iskele
Kesik kesik vurdu sahile

SAKLANAN SESSİZ ÇIĞLIK
İnsan çok özleyince sesi titrer
Suskunluğu da öyle derinleşir
Geceyle dertleşir dost misali
Anlatır yıldızlara bir bir

SAKLI SEVDA
Gözlerinin derin inadına,
Toprağa gömer gibi saklayacağım içimi,
Filizlenir mi bilmem ama
Adınla yeşerecek her susuşum.