Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ÖTE YANI
Gecenin karanlığını bir ses böler,
Derinden yankılanır,
Sessizliğin kıyısında dururum.
Sensizlik çöker içime
Ağır bir gece gibi.

ÖYLE BİR GEÇER Kİ ZAMAN
Akşam çökerken
Gözlerimden sessizce akar yıllar
Benden kalan
Yalnızca hicran, hüzün, hasret

ÖYLESİNE DEĞİL
Öylesine sevmedim seni,
İçimde büyüyen bir dua gibi.
Sessizliğin bile konuşur bende,
Adın kalbime yazılı sanki.

ÖYLESİNE YAZMAK
Seni özledim
Düştün yine hatıralarıma
Şiir yazarken adın düştü dilime
Yaktın yüreğimi sızı diye

ÖYLE UZAKTAN
Sesini duymadan,
Adını fısıldayamadan,
Saçının telini bile bilmeden
Sadece seviyorum.

ÖZGÜRLÜĞÜN KIYISINDA
Seni düşlemek, nefes almak gibi,
Sınırları aşıp göğe karışmaktır.
Kırılmış kanatları gecenin içinde,
Bir umutla yeniden çırpınmaktır.

ÖZGÜRLÜK
Tahammülüm yoktur öyle
Özgürlük diye taştım böyle
Orta Asya'dan Anadolu'ya
Tanımadım ferman diye

ÖZGÜRLÜK GÜNÜ
Bozkırın alnında kızıl bir seher,
Demir nal sesleriyle yarılır zaman.
Alpler kuşanmış yeminli kılıçlarını,
Göğe sürer sancak gölgesini
Yürür Özgürlük Günü.

ÖZLEĞİN DERİNLİĞİ
Özledikçe içimde çoğalıyorsun,
Bir gölge gibi değil, bir ışık gibi…
Uzaklaştıkça daha çok yaklaşıyor
Kalbimin en derin sükûtuna gizleniyorsun.

ÖZLEM
Ah önceleri ne güzeldi her gülüş
Ne kadar sahiciydi yürekler
Seraplı geceler bir başkaydı
Ufkun ötesi görülürdü geceden