Özgürlük Günü Şiiri - Yücel Özkü

ÖZGÜRLÜK GÜNÜ
Bozkırın alnında kızıl bir seher,
Demir nal sesleriyle yarılır zaman.
Alpler kuşanmış yeminli kılıçlarını,
Göğe sürer sancak gölgesini
Yürür Özgürlük Günü.

Toy ateşleri yanar otağ önünde,
Kımız köpürür, davul göğsü döver.
Budun ayağa kalkar, töre dirilir,
Yitik çağların küllerinden
Yeniden doğar Özgürlük Günü.

Ayazı kırar çelik soluğuyla,
Zinciri utandırır bilek gücüyle.
Ergenekon dağını demir bilip
Körükte kızdırır, çekiçte ezer;
Yolu taştan değil, yazgıdan açar
Özgürlük Günü.

At kişner, yer sarsılır.
Alp haykırır, gök yankılanır.
Sancak gölgesinde diz çöker karanlık,
Meydanı korku değil, cesaret doldurur.
Güneşe göz kırpar, zamana baş eğmez
Özgürlük Günü.

Kutlu bir yürüyüştür bu,
Ne yalnız bir çağın ne tek bir soyun.
Tarihin bağrına ateşten mühür,
Geleceğin alnına yazılmış yemin
Çağdan çağa devreden
Bir ebedî ad: Özgürlük Günü.

Yücel ÖZKÜ
04 Mart 2026/05:36