ÖZLEDİM KOYUSUNDAN
Geceye ay düştü,
Aklıma yine ela gözlerin.
Bu nasıl özlemek,
İnsan kendinden böyle mi geçer?
Bir ucunu aradım hasretin,
Bir sonunu göremedim.
İçimde büyüyen bu sessizlik,
Adını andıkça derinleşti.
Gözlerimde fırtına,
Yüreğimde suskun bir deniz.
Ne yana dönsem sen,
Ne yana baksam eksik bir gece.
Özlemek ne demek, bilmiyorum;
Ben seni koyusundan özledim.
Akla sığmaz, dile gelmez,
Bir ömrün yetmeyeceği kadar özledim.
YÜCEL ÖZKÜ
31 Ağustos 2026/19:48
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 16:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!