Koyusundan Özledim Şiiri - Yücel Özkü

KOYUSUNDAN ÖZLEDİM
Geceye ay düştü,
Aklıma yine ela gözlerin.
Bu nasıl özlemek,
İnsan kendinden böyle mi geçer?

Bir ucunu aradım hasretin,
Bir sonunu göremedim.
İçimde büyüyen bu sessizlik,
Adını andıkça derinleşti.

Gözlerimde fırtına,
Yüreğimde suskun bir deniz.
Ne yana dönsem sen,
Ne yana baksam eksik bir gece.

Özlemek ne demek, bilmiyorum;
Ben seni koyusundan özledim.
Akla sığmaz, dile gelmez,
Bir ömrün yetmeyeceği kadar özledim.