Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

MAZLUMUN AHI
Can evimde figan,
mazlumun suskun çığlığıdır bu.
Âh u zârım sığmaz artık,
gece dar, yürek yorgun.

MAZLUMUN AHI
Can evimde figan,
mazlumun suskun çığlığıdır bu.
Âh u zârım sığmaz artık,
gece dar, yürek yorgun.

MEÇHUL
Dünya dediğiniz garip bir han
Gelen giden bilinmez her an
Dün kaldı anılardan bir dem
Bugün sayıldı maziye bir gün

MEÇHUL
Dinmiyor içimdeki uğultulu ayaz,
Ah çekiyorum, gece duyuyor.
Rüzgâr dilsiz bir tanık olmuş,
Yüzüme vuruyor da
Hâlimi kimseye söylemiyor.

MEÇHUL
Dinmiyor içimdeki uğultulu ayaz,
Ah çekiyorum, gece duyuyor.
Rüzgâr dilsiz bir tanık olmuş,
Yüzüme vuruyor da
Hâlimi kimseye söylemiyor.

MEHTABA SIĞMAYANLAR
Yok öyle,
Umutları mehtaba sürüklemek.
Her hayali bir geceye emanet edip,
Sabahı yarım bırakmak…

MEHTABI SÜRÜKLEDİK
Sabahın köründe yine sürükledik Mehtabı yollara
Daha şafak düşmeden
Yalnızlık yüzüme vura vura

Esen aralık soğuğu gibi

MELODİYE DÜŞEN YARA
Sessizliğin içinden bir melodi doğar,
Sanki kalbinin kapağı aralanır sessizce,
Unuttuğun ne varsa geri gelir
Bir nota gibi düşer geceye.

MEMLEKETİME BAHAR GELMEDİ
Haberin var mı
Yoldaşlarım
Anılar tarih oldu
Günlükte var hüzün, keder ...

MEMLEKETİM SENSİN
Memleketim sensin, içimde açan en eski bahar,
Dağların omzumda, ufkumda adınla doğan sabahlar.
Nereye dönsem sana çıkar yollarım gizlice,
Bir yurt gibi sararsın beni sessiz gecelerce.