Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SENSİZ
Sana git diyemeyeceğim
Kal da diyemeyeceğim
Gidersen üşüyeceğimi biliyorum
Hem de en derinden...

SENSİZ ÂH
Yaşadığım her anın gölgesinde bir âh var,
Sensiz geçen saatler,
Ve yalnız düşen gözyaşlarım…

Rüzgâr uğuldayıp adını fısıldarken,

SENSİZ DE SEN
Ufukta gözlerim sana rağmen denizi seyrede biliyorum,
Ufka bakan gözlerimde senin izlerin,
Dalga dalga geçiyor hatıraların
Ama içimde eksik kalıyor dizelerin.

SENSİZ DİYÂRLARI
Sen koklamayan gülü neyleyim
Sensiz baharı da
Sen doğmayan günü
Neyleyim sensiz diyârları

SENSİZ GÜNEŞ
Gözlerini görmesem,
Yine de içimde bir bakışın eksikliği olur,
Bir renk yarım kalır gün ışığında,
Adın düşer suskunluğun en derinine.

SENSİZ GÜNEŞ 1
Gözlerini görmesem,
Yine de içimde bir bakışın eksikliği olur,
Bir renk yarım kalır gün ışığında,
Adın düşer suskunluğun en derinine.

SENSİZLİĞİN TAM ORTASINDA
Sensizliğin tam ortasındayım bu sonbaharda
İçime çökmüş bir şehrin harabesindeyim
Sesin kulaklarımda unutulmuş bir şarkı gibi
Ruhumun en kırık yerinde yankılanıyor

SENSİZ YÂR
Saçın rüzgâra karıştı dağ başında,
Gözün yağmur oldu aktı koynuma.
Dokunma dedin, uzak kaldın yakınıma,
Bilesin sana sevdam yandı gün gün bir başıma.

SERÇE AĞIDI
Zemherinin ayazında bir serçeyim,
telaşımı yüreğimde saklarım.
Kanadımı nereye koysam üşürüm,
yalnızlık vurur bağrıma, donarım.

SERHATTA AKŞAM
Dağ başına akşam çöker usulca,
Yel dolaşır yaprakların içinde.
Yağmur iner, taş yeşerir sessizce,
Can uyanır ana toprak içinde.