Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ŞU YALAN DÜNYA
Bir başıma kaldım,
yazıya yabanda bir mazlum gibi.
Sesim göğe değse de
yere düşer kırık bir dua misali.

TABİP ELLEME
Yüreğim keder kokuyor;
gönül hanemde tüten bir hicran dumanı.
Sitemim yine bana düşer,
âyine-i kalpte kırık bir aks-i feryat.

TAKVİM YAPRAKLARI
Ömrüm takvim, yapraklarında savrulan yıllar,
Her güne bir hüzün düşmüş ince ince.
Geçip giden zamanın ayak sesi içimde,
Sessizlik büyür geceler boyunca gizlice.

TAMARA
ANA
Gölle karışmış aklın kızım
Gözlerin uzak, yüzün solgun
Hangi derde yandın böyle
Söyle de bilsin anan

TANIKLARIM
Yazlar geçti omzuma ince bir göç hikâyesi gibi,
Kışlar çöktü içime suskun bir şehir gecesi gibi,
Uçan kuşlar bile bildi içimdeki eksilmeyi,
Ben her mevsimde biraz daha kendime yabancıydım…

TAŞINAN YÜK
Derdini hafife alma ey gönül
Bazen en ağır yük
Kimsenin görmediği yaradır.
Taşır durursun,
Adımların aynı ama

TAŞLAMA
Bir vakte erdi ki bizim zamanımız,
Doğru belli değil, eğri belli değil.
Her söz meydanlarda sultan kesilmiş,
Hakikat suskun, çağrı belli değil.

TELLİ TURNAM
Telli turnam, selamını götür,
Sevdiğimin diyarına usulca.
Kanadında taşın özlemim,
Rüzgârla süzülsün sessizce.

TOK SOFRALAR, AÇ BEŞİKLER
Ölüm, gözyaşı, hüzün
Kapmış anaların yüreğini.
Beşikler aç,
Sofralar ekmek bekler.

TREN
Ve gelip geçti ömür treni,
Islığı içimde uzun bir sızı…
Ardına hiç bakmadan
Savurdu yüzüme eksik kalmış yarınları.