Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

UFUKTA ASILI
Sabah oldu, umutlar hâlâ ufka asılı durur,
Gün doğar da içimde gece çözülmez,
Işık ince ince dokunsa yüzüme,
Yüreğin karanlığı kolay çözülmez.

UFUKTA ASILI BİR ÜLKE
Güneşi görüp de ısınamayan
Bir ülke var yüreğimde;
Adı ne yazık ki
Canımdan çok sevdiğim ülkem.

UFKA BIRAKILAN
Vakit gelince gitmenin adıdır gün batımı,
Ömürden, gönülden, günden
Sessizce çekilen bir çizgi gibi.

Ne bir isyan kalır içinde

UFUKTA BİR ÇİÇEK
Her şeyin olmasını beklemiyorum
Güzelim ülkede
Zamanın alnı kırışık,
Yıllar buhran kokuyor.

UFKA DOĞAN IŞIK
Bir sabah kıyıya yanaştı bir gemi,
Gece çekilmiş, gün yüzünü göstermişti,
Deniz usulca gülümsüyordu,
Sanki bir müjde taşır gibiydi.

UFUKTA HEP SEN VARSIN
Gözlerimde göklerin yankısı var
İçimde nice yangınlar
Sükutunla hasretin sızısı
Nefesimde canların feryadı var

UFUKTA HÜZÜN ESİYOR
Yokluğuna sonsuza dek sustum
Kaldım bir başıma avare
Bir akşam vaktinin solgun aynasında
Düştü yüzüme sensizliğin en keskin hüznü

UFUKTA KALAN
Ben ufuktum, sen sonsuz bir deniz;
Bakışmak serbesti aramızda,
Dalga dalga çağırırdı içim seni,
Ama dokunmak yasaktı yazımızda…

UĞRUNA
İnsan aşk uğruna düşerse yola,
Ayağı değermiş görünmez kola;
Gül sanırdım dikenli bu çölü,
Meğer her adımı imtihan ola.

ÜLKEM
Ah ülkemde kara bulutlar
Mesken eyledi bir çeyrek
Nelere kadirsin öylesine
Seni sığsam maziye durmazsın