Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SEVDİĞİM
Siyah kirpiklerine deli gönlümü
Düğümlemişim, çözülmüyor, Sevdiğim
Hasretin ateş belleme ölümü
Yanmayınca sezilmiyor, Sevdiğim

SEVGİLİLER GÜNÜ
Bugün herkesin elinde bir çiçek,
Benim avucumda yine senin yokluğun.

Vitrinlere kalpler asılmış,
Benim kalbim hâlâ adını fısıldıyor.

SEVGİNİN ÇİÇEĞİ
Bir gönül sevdaya varmışsa,
kurumuş dalda bile hayat uyanır.
Taş kesilmiş bir yalnızlık
içinde baharı saklar.

SEVMEK
Bazen öyle dayanmaktır sevmek;
hayat nereden vurursa vursun
acıya rağmen gönülden duyabilmektir.

Bazen yaşamaktır ölümüne sevmek;

SEVMEK 1
Açık severdi suskunluğu.
Derin olunca kelimeler,
Kendini duyamazmış.

Öyle derdi...

SEVMESEYDİM SENİ
Sevmeseydim seni,
rüzgâr adını ezberlemezdi geceleri,
suskun sokaklar bana dönmezdi,
kalbim bu kadar ağır yürümeyi bilmezdi.

SIĞMAYAN FIRTINA
İçimde büyüyen bir fırtına var, dur durak bilmiyor,
Sessiz sandığın kalbim aslında durmuyor.
Her dalga bir hatıra, her rüzgâr bir yara,
İçimdeki gürültü, dışımda susuyor.

SIĞMAYANIN SESSİZLİĞİ
Şu geniş dünyaya sığmayan gönül,
zamanı geldi mi küçük bir kabristana katlanır.
Bir ömür taşıdığı sevgiyi, acıyı, suskunluğu
tek bir taşın gölgesine emanet eder.

ŞİİRE DÜŞEN KADIN
Şiiri seven bir kadına eğilir zaman,
Sözler dizilir önünde inci gibi ağır ağır.
Gözlerinde açılır geceye inat bir seher,
Kalbim onun adında yeniden yanar, yanar.

ŞİİRE SIĞMAYAN YOKLUĞUN
Yokluğun çökmüşken en derinime,
Özleminle üzülüp ağlasa da şiirler,
Hangi mısra anlatır içimdeki boşluğu,
Hangi kelime dayanır bu derin kederler?