Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SUSKUNLUĞUN ÇIĞLIĞI
İçimde büyüyen bir sessizlik var, adı bile ağır,
Kelime diye bildiğim her şey, kendini inkâr ediyor.
Bir boşluk büyüyor göğsümde, adı konulmamış,
Ne söylesem eksik, ne sussam tamam oluyor.

SUSKUNLUĞUN GÖLGESİ
Suskunum be güzelim,
Sözlerim içime çekilmiş bir gece gibi
Karanlıkta kendi sesini dinliyor.

Konuşsam dağılırım,

SUSKUNLUĞUN İÇİNDE SAKLI
Gecenin en derin yerinde, adını fısıldayarak,
Yüreğimin en kuytusunda büyüteceğim seni.
Kimseler anlamayacak

Bir bakıştan öteye geçmeyen hikâyemizi.

SUSKUNLUĞUN RİTMİ
Bu imtihan dünyasında her şeyin bir ritmi vardır,
Suskunluğun bile…
Kalp atışı gibi saklı,
Duyulmaz ama hissedilir derinde.

SUSKUNLUĞUN YÜKÜ
Duygular yük, düşünceler ağır,
Bir çağdan geçiyoruz sessizce,
Konuşsak başka yara açılır,
Susmak da içte bir sızı ince.

SUSKUNLUĞUN YÜKÜ 1
Gözlerime değmeden geçme,
Gözlerinde saklama suskunluğu,
Bir söz düşür kalbinden,
İçindeki yangını anlat bana.

SUSKUNLUK
Olur biter dediler,
Geçer gider…
Takvim sustu,
Acı kalır.

SUSMAK
Bazen susmak gönülden
En yüksek çığlık olur
Ben yıllardır susuyorum
Bağıra bağıra yetti gayri

SUSTUĞUN YERDE
En çok da sustuğun yerde büyür aşk,
Bir bakışın gölgesinde açar çiçeğini.
Dudakların inkârla mühürlense bile,
Gözlerin fısıldar gizlediğini.

SUSUŞUNU DUYMAYAN
Anlamayan yüreklere açma içini,
Sözlerin eksik kalır onların yanında,
Ne susuşunu okurlar ne de gözlerini,
Sevdan kendi içinde büyür, yalnızca.