SESSİZLİĞİN İZİNDE
Yorgun indim şehrin taşlı yollarına,
Bir çınar gölgesi düştü omzuma ince.
Ömrüm dağıldı sustuğun yıllarına,
Bir haber bekledim geceler boyunca sessizce.
Sevdalar büyüttüm içimde ürkek,
Camlarda yağmurlu bir akşam gibiydi.
Bakışların uzak, sözlerin titrek,
Kalbim sensizliğin kıyısında üşüyordu şimdi.
Bir bardak çay kaldı masamda solgun,
Dumanı savruldu kederli rüzgâra.
Gelmeyeceğini bilsem de yorgun,
Kapımı açık bıraktım sabahlara.
Belki bir gece iner eski zaman,
Ay vurur suskun sokakların yüzüne.
Sen çıkıp gelirsin ansızın bir an,
“Geldim…” dersin kırılmış gönlüme.
Yücel ÖZKÜ
12 Mayıs 2026/07:13
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 23:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!