Şair Susunca Şiiri - Yücel Özkü

ŞAİR SUSUNCA
Bir şair susar.
Gökyüzü, bir yıldızını yitirir.
Rüzgâr, bırakır türküsünü.
Akşam, en koyu rengini giyer.

Ama şiir ölmez.
Çünkü bir mısra,
Bir gönülde kök salar;
Sessizce çoğalır,
Zamana meydan okur.

Ve şair...
Toprağa değil,
Yazdığı yüreklere emanet edilir.
Adı silinse de
Sesi dizelerinde kalır.

İnsan unutulur.
Yüreğe değen dizeler,
Ömrü aşan yankısıyla
Zamanı bile aşındırır.

YÜCEL ÖZKÜ
11 Temmuz 2026/12:52