Gece Susunca…! Şiiri - Hikmet Güner

Gece sustu bir anda,
sanki bütün şehir nefesini tuttu.
Karanlık ağır ağır çökerken duvarlara,
bir gölge yürüdü odanın en sessiz köşesine.

Rüzgârın sesi bile değişti bu akşam,
taşıdığı serinlikte eski bir hatıranın izi vardı.
Bir anlığına zaman durdu,
sanki dünya bir adım geri çekildi sessizce.

Bir ışık yanıp söndü uzaklarda,
göz kırpan bir yıldız gibi değil,
daha çok bir duygunun kendini hatırlatması gibi.
İçten, derinden, sakince…

Ve o an anladın ki,
bazı geceler uyumak için değil,
içindeki fırtınayı dinlemek için var.
Sessizlik konuşur, karanlık anlatır,
sen sadece duyarsın.

HİKMET GÜNER
03/06/2023