Fırtınada Kalan Kalbim…! Şiiri - Hikmet ...

Fırtınada kalan kalbim…
rüzgâr savuruyor seni hatırladığım her anda.
Bir uğultu var içimde,
sanki deniz kabarmış da
dalgalar adını vuruyor kıyılarıma.
Gökyüzü karardı birden,
bulutlar toplandı,
yağmur gözlerimden önce başladı yağmaya.
Ben sustum…
çünkü bazı fırtınalar dışarıda değil,
tam göğsün ortasında kopar.
Bir damla düştü yüzüme,
rüzgâr aldı götürdü,
ama kalbimdeki ağırlığı alamadı.
Senin yokluğun,
bir geminin rotasını kaybetmesi gibi
savuruyor beni gecenin içine.
Rüyama girdin dün gece…
fırtına diner gibi oldu bir an,
ama uyandığımda anladım:
Bazı rüyalar sığınak değil,
gerçeğin daha sessiz bir yankısı.
Fırtınada kalan kalbim…
ve ben artık biliyorum:
Rüzgâr diner, yağmur durur,
deniz bile sakinleşir bir gün…
ama senin bıraktığın boşluk
hiçbir havada kapanmaz.

HİKMET GÜNER 27/08/2024