Sensiz Kalan Kalbim Şiiri - Eren Karabiber

Bir fotoğraf düştü yine ellerime
Toz olmuş anılar sinmiş geceme
Sen giderken sustu içimde bütün şarkılar
Şimdi sensizliğe yeniliyor duvarlar

Yağmur bile sen diye vuruyor camlara
Adını yazıyorum dalgın sokaklara
Kimse bilmez içimde nasıl koptu kıyamet
Sen giderken bende bitti bütün cesaret
Bir fotoğraf düştü yine ellerime
Toz olmuş anılar sinmiş geceme
Sen giderken sustu içimde bütün şarkılar
Şimdi sensizliğe yeniliyor duvarlar

Yağmur bile sen diye vuruyor camlara
Adını yazıyorum dalgın sokaklara
Kimse bilmez içimde nasıl koptu kıyamet
Sen giderken bende bitti bütün cesaret

Ben hâlâ seni seviyorum duymasan da
Her gece adını sayıklıyorum rüyamda
Bir tek sen vardın kalbimin en derin yerinde
Şimdi ayrılık nöbet tutuyor gözlerimde

Dön desen koşarım, bir kez çağır yeter
Bu kalp seni unutmayı hiç beceremedi meğer
Sensiz geçen günlerin hesabı yok içimde
Özlemin büyüyor her nefeste, her cümlede

Bir yabancı oldun şimdi en tanıdık yüzümde
Gülüşün saklı kaldı kırık bir şarkı sözünde
Ben seni kaybetmedim…
Kendimi bıraktım gittiğin yerde…
Dön desen koşarım, bir kez çağır yeter
Bu kalp seni unutmayı hiç beceremedi meğer
Sensiz geçen günlerin hesabı yok içimde
Özlemin büyüyor her nefeste, her cümlede

Bir yabancı oldun şimdi en tanıdık yüzümde
Gülüşün saklı kaldı kırık bir şarkı sözünde
Ben seni kaybetmedim…
Kendimi bıraktım gittiğin yerde…