Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖZLERİNDE AÇAN BAHAR
Dünyanın bütün çiçekleri önüme serilse,
Her biri ayrı bir renk gibi kalbime değse,
Ben yine gözlerinde açan baharı seçerim,
Çünkü içimde eksik kalan her şey sende dirilir…

GÖZLERİNE DÜŞEN TUTULMA
Gecenin koynunda saklı bir sır gibi,
Kalbimizi ele geçiren biri var…
Geceyi içimize çeken bir bakış,
Sessizce büyüten bir sızı gibi.

GÖZLERİN DOKUNDUĞU
Gözlerin gördüğünden üşüyor bedenim
Güneşler battı ufaktan
Şimdi ayaza kaldık
Sözlerin yankısı kaldı benden

GÖZLERİNİN KIYISINDA
Bir ışık düşer gözlerime,
Sessizlik ırmağa döner.
Adını taşıyan rüzgâr,
Yüreğimde gül büyütür.

GÖZLERİNİN UFKU
Bir gün gözlerin
İçimde unutulmuş bir sabaha değse,
Yıllardır sessiz duran yollar
Adımı yeniden öğrenirdi.

GÖZLER KALBİN AYNASI
Kimseye diyemedim sensizliğimi
Dilimden önce gönlüm sustu
Kırık dökük cümleleri içime biriktirdim
Yanlızlığımı dinledim bir başıma

GÖZÜN VE VİCDANIN TERAZİSİ
Mana yüzüne bakmayı bilmezse göz,
güzel de çirkin de bir perdeye bürünür.
Sadece surete takılı kalan bakış,
hakikati görmeden geçer, sürünür.

GÜL AKAR
Pınar oldun akıp geçtin
Avucuma dolamadın
Gönül defterine yazdım adını
Silmeğe elim varmadı

GÜL BAKIŞLARDA SUSKUN
Geceyi sana yazdım, içimde kalanla,
Âhım düştü satırlara, sesim sustu.
Tutundum gül bakışlarına,
Karanlık, adını bilince aydınlandı.

GÜL DİYE
Öyle bir şair değildim ben,
Kaybettim kendimi dizelerin ortasında.
Biliyorsun,
Hangi şehirde nefes alıyorsam
Yalnızlığın başkentidir orası.