Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİMDE KAPANMAYAN ŞEHİR
Ne neşe kaldı, ne mutluluk; kalan tek şey ittirilen bir hayat,
Her adımda biraz daha eksilen insan…
Zaman ağır bir yük gibi omuzda taşınırken,
Gülmek bile yabancı bir dile dönüşür artık.

İÇİMDEKİ ÇEŞME
Derinden derine içimde çağlar
Unutulmuş sevdaların sesi,
Ey kalbimin suskun bağları,
Ne söyler bu iç yangın nefesi?

İÇİMDEKİ GÖÇ
İçimde sessiz bir göç başlar,
Bir kuş değil, bir sızı taşır göğsümde,
Her vedada biraz daha eksilir
Kendimden düşerim gölge gölge.

İÇİMDEKİ IŞIK
Bugün yine içimde bir ışık var,
Adını koyamadığım bir umut.
Seni düşünmek,
İçime doğan bir sabah gibi.

İÇİMDEKİ KIRIK SES
İçimde susturduğum sesler var,
Geceye karışan ince sızılar.
Her suskunluk biraz daha büyür,
Kalbimde çoğalan yalnızlıklar.

İÇİMDE SAKLI SEN
Seni seversem bir başka severim ben seni,
Gözlerine sabah ışığı düşürürüm,
Dudaklarına akşamın kızıl susuşunu,
Gülüşlerine baharın en ince rüzgârını veririm.

İÇİMDE SIZLAYAN
Suskunluğum çığlıklarımdan daha derin bugünlerde,
İçimde bir yer sızlıyor durmadan.
Geceyi omzuma alıp yürüyorum usulca,
Kırılmış düşler geçiyor ardından.

İÇİME DÜŞEN KIŞ
Savrulur yapraklar hazan vurunca,
Yine sensiz kalır gönlüm bu gece.
Bir sesin düşerdi usul akşamıma,
Şimdi yalnızlık var her pencerece.

İÇİME YAĞAN AKŞAM
Yağmur yağıyor,
Sessizce...
Gökyüzünden değil,
İçimde kırılan
o eski düşlerden.

İÇİMİN YAĞMURU
Yağmur yağıyor, gökten değil;
İçimden, sessizce ve ağır ağır.

Islanan sokaklar değil bu kez,
Hatıralarım ıslanıyor birer birer.