Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

HİÇ GELMEYEN
Geçip gidenler birer gölge,
Hiç gelmeyenler ise boşluk…
Rüzgâr gibi esip geçen anlar,
Ve düşlerinde saklı kalan hayaller.

HİCİV
Ölüm dolaşır islam topraklarında,
Gözyaşı damlar taş duvarlara.
Hüzün çöker akşam gibi
Anaların yüreğine, ağır, karanlık.

HİÇ KESİŞMEYEN İKİ YOLUN HİKAYESİ
Sonra aramıza uzak şehirler girecek,
Caddeler uzayıp iki ayrı yöne akacak,
Aynı göğe bakarken bile ayrı düşeceğiz,
Bir daha aynı yolda yürüyemeyeceğiz…

HİCRANA DÜŞTÜK
Ah evvelce biz bu tenhalarda
gülüşürdük ziyâdesiyle
Önümüzde göl maviliği
Arkamızı da süphan dağı..
Yıldızların altında sabahlardık öyle

HİCRAN ÇİÇEKLERİ
Çölde kaktüs oldum susuz yıllara,
Derede hüzün diye akar yüreğim.
Bir kor düşmüş şu garip bağrıma,
Geceye yaslanır solgun yüreğim.

HİLAL'İN GÖLGESİNDE
Bir gün doğacak umut,
Göğsümüz gururla kabaracak,
Ufuklardan yükselen bir seherde
Bayrağımız göklere uzanacak.

HİLALİN YEMİNİ
Mavi, beyaz, kızıl bir ateş gibi,
Göklerde dalga dalga bayrağım!
Rüzgârın dilinde bir yemin gibi,
Toprağın kalbinde yankı vatanım.

HOŞ SADA
Bazen bazı hikâyeler yarım kalır
Ne güle güle gidilir
Ne de güle varılır
Gönülde bir hoş sada kalmaz

HÜRRİYET SANCAĞI
Korkma! Ufuklarda yine doğar al sancak,
Sönmez bu göklerde yanan hürriyet ocağı.
Bir milletin kalbidir rüzgârda çarpan,
Bir tarihin nefesi dalgalanır bayrağı.

HÜZNÜN TELİ
Ağladın canımı,
Zülfün teline düşürdün beni,
Hüznün deminde savrulan yaprak gibi.

Gözlerin geceye benzer,